Адрес райисполкома: 211921, г.п.Шарковщина, ул.Комсомольская, 15
Телефон приемной: (8-02154) 4 13 48
E-mail: sharkrik@vitebsk.by

Человек года Витебщины-2014

Номинация “Культура, искусство, духовное возрождение”

 

Крук Виктор Федорович – учитель в сфере культуры государственного учреждения образования «Шарковщинская детская школа искусств» 

Віктар Фёдаравіч Крук усё сваё жыццё прысвяціў мастацтву

Ціхі зімовы вечар… Па свежаму бялюткаму снегу крочаць дадому пасля працоўнага дня жыхары райцэнтра, у мітусні перабягаючы дарожныя скрыжаванні, спешна паглядаючы на гадзіннік. У людскім натоўпе заўважаю чалавека, які павольным поступам ідзе па гарадскім тратуары, задумліва ўглядаецца ў твары прахожых, раз-пораз перакідвае свой позірк на пакрытыя серабрыстым інеем гмахі дамоў і галінкі дрэў, нібы шукаючы чарговую тэму для сваёй наступнай мастацкай работы. Такім звычайным для сябе маршрутам на працягу дваццаці трох гадоў крочыць з дому на працу Віктар Фёдаравіч Крук — настаўнік Шаркаўшчынскай дзіцячай школы мастацтваў. Класны пакой мастака размяшчаецца ў адным з памяшканняў раённага Цэнтра рамёстваў. Дзеці — яго вучні — пасля школьных урокаў спяшаюцца вечарам у мастацкія майстэрні да свайго любімага настаўніка, зручна ўстанаўліваць мальберт, бяруць у рукі фарбы і пэндзалем выводзяць на аркушы паперы малюнкі. — Віктар Фёдаравіч, — пытаемся мы ў мастака, — а самі вы якім чынам сталі жывапісцам, што гэтаму спрыяла? — Ведаеце, мой тата Фёдар Сцяпанавіч быў адмысловым цесляром і столярам, яго вырабы славіліся на ўвесь Глускі раён Магілёўскай вобласці, дзе я нарадзіўся, — адказвае наш суразмоўца. — Маці Ганна Пятроўна мела шляхецкае паходжанне, складала вершы, пісала маленькія апавяданні, імкнулася нам, сваім дзецям, перадаць любоў да прыгажосці. А першы графічны партрэт, наколькі памятаю, я намаляваў у чатырохгадовым узросце. Затым пачаў дасылаць уласныя малюнкі ў рэдакцыі дзіцячых газет і часопісаў. У сем гадоў паспрабаваў пісаць фарбамі, паступова вувучаць тэхніку малюнка і жывапісу. У школе я быў адказным за афармленне сценгазет, прымаў удзел у раённых выставах юных мастакоў. — Далей была вучоба ў Віцебскім педінстытуце? — Сапраўды. У 1967 годзе я паступіў на мастацка-графічны факультэт Віцебскага педагагічнага інстытута імя Кірава. Мне вельмі пашчасціла вучыцца там у знакамітых жывапісцаў Фелікса Гумена, Івана Сталярова, Альберта Някрасава, Алега Арлова, Леаніда Дзягілева. Вышэйшую навучальную ўстанову скончыў з адзнакай. Паступіла прапанова ад кіраўніцтва факультэта застацца працаваць ў інстытуце на кафедры жывапісу. Але я тады абраў іншы шлях — паехаў працаваць настаўнікам на родную Магілёўшчыну. — Віктар Фёдаравіч, наколькі нам вядома, у 1974 годзе вы пераехалі жыць і працаваць у Шаркаўшчыну. Як прызвычаіліся да новых мясцін і тутэйшых жыхароў? — Сюды я трапіў дзякуючы жонцы Ларысе Васільеўне, якая родам з Шаркаўшчыны. Месца працы мне было прапанавана ў цяперашняй сярэдняй школе № 1, дзе выкладаў чарчэнне і маляванне. У другой палове 1980-х гадоў перайшоў працаваць на пасаду мастака-афарміцеля ў раённы Дом культуры. А з 1992 года і па цяперашні час нязменна працую настаўнікам Шаркаўшчынскай дзіцячай школы мастацтваў. А што да мясцовых жыхароў, то людзі тут з адкрытай і шчырай душой. Спагада і дабрыня некаторых з іх дапамагаюць у складаных жыццёвых сітуацыях. Прыемна пачуць у свой адрас словы ўдзячнасці ад бацькоў вучняў, якія прыходзілі і зараз наведваюць ў школе мастацтваў заняткі па жывапісе, якім я, наколькі магу, прывіваю любоў да светлага, чыстага і прыгожага. Наогул, Шаркаўшчыну я лічу сваёй другой радзімай, бо пражыў у гарпасёлку больш за сорак год. Тут маляўнічая прырода, на тэрыторыі раёна ёсць мноства архітэктурных пабудоў, старажытных сядзібна-паркавых комплексаў і шмат чаго іншага, што можа зацікавіць мастака з пункта погляду напісання ім твораў мастацтва. — У якіх жанрах вы любіце працаваць як прафесіянал? — Я працую ва ўсіх жанрах жывапісу і графікі, але перавагу аддаю партрэту і пейзажу. У сваіх работах стараюся перадаць непаўторную індывідуальнасць мадэлі, адлюстраваць не толькі знешняе падабенства, але і характар чалавека, яго эмацыянальны стан. Прытрымліваюся такой думкі, што вобразы ў творах павінны быць псіхалагічна выразныя, інтэлектуальна напоўненыя. — Мастак, як і прадстаўнік любой іншай прафесіі, павінен увесь час удасканальваць сваё майстэрства шляхам зносін са сваімі калегамі, аднадумцамі, заўсёды быць у курсе пэўных змяненняў у галіне творчасці. Вы згодны са мной? — Канечне ж. Напрыклад, у выставах я ўдзельнічаю з 1974 года, а сваю першую персанальную выставу арганізаваў у 1977 годзе. З той пары нават не памятаю дакладна, колькі іх было праведзена. Сярод больш значных мерапрыемстваў падобнага плану трэба адзначыць міжнародныя і рэспубліканскія мастацкія пленэры, прысвечаныя Іллі Рэпіну, Сяргею Жукоўскаму, Івану Хруцкаму, Напалеону Ордзе, Уладзіміру Караткевічу, Васілю Быкаву, Рыгору Барадуліну. — Кажуць, праца педагога тады прыносіць плён, калі вучні пераўзыходзяць свайго настаўніка. Ці ёсць сярод выпускнікоў мастацкага аддзялення школы тыя, хто звязаў сваю прафесію з жывапісам? — Мне ёсць кім ганарыцца. Гэта Яўген Ліпскі, Артур Маяк, Таццяна Курачонак, Таццяна Протас, Аляксандр Падольскі, Святлана Дземідовіч, Ганна Яблонская, Анастасія Лаўнікава, Алеся Тарнацкая, Юрый Матуль. Яны і многія іншыя выпускнікі сталі знакамітымі мастакамі, дызайнерамі і мадэльерамі ў нашай краіне і за яе межамі. — На мінулым тыдні вы прымалі ўдзел у цырымоніі ўзнагароджвання лаўрэатаў ганаровага звання “Чалавек года Віцебшчыны-2014” і былі адзначаны ў намінацыі “Культура, мастацтва, духоўнае адраджэнне”. Якое пачуццё асабіста для вас выклікала такая значная падзея? — Па-першае, для мяне гэта стала прыемнай нечаканасцю. Па-другое, сама цырымонія пакінула масу станоўчых уражанняў і цёплых успамінаў. Па-трэцяе, лічу вялікім гонарам, што мая праца ў справе эстэтычнага выхавання падрастаючага пакалення адзначана такой вялікай узнагародай сярод шматлікіх дасягненняў заслужаных і паважаных людзей Віцебшчыны. — Яшчэ раз віншуем вас, Віктар Фёдаравіч, жадаем моцнага здароўя, плённай працы і таленавітых вучняў! Вялікі дзякуй за размову! 


Гутарку вёў Сяргей РАЙЧОНАК. 


 

Номинация “Местное управление и самоуправление”

 

Котович Виктор Викторович – председатель Иодского сельского Совета депутатов 


У аснове работы лаўрэата звання “Чалавек года Віцебшчыны-2014” Віктара Катовіча – ўвага да людзей

Такога жыццёвага прынцыпу прытрымліваецца старшыня Іёдскага сельскага Савета дэпутатаў Віктар Віктаравіч Катовіч. Для гэтага чалавека, які нязменна працуе на дадзенай пасадзе амаль трыццаць год, першачарговымі задачамі ў рабоце з’яўляюцца вырашэнні шматлікіх пытанняў дастойнага жыццезабеспячэння мясцовага насельніцтва. У 43 населеных пунктах сельсавета, тры з якіх — аграгарадкі Іёды, Буеўшчына, Шыці, пражывае больш 1770 чалавек. Вытворчую дзейнасць ажыццяўляюць тры сельгспрадпрыемствы (“Буеўшчына”, “Юдыцына” і “Даватарскі”), Іёдскае лясніцтва, сем аб’ектаў гандлю рознай формы ўласнасці, функцыянуе 12 устаноў сацыяльнай сферы, два аддзяленні паштовай сувязі. У аснове стабільнай працы вышэйпералічаных прадпрыемстваў і ўстаноў немалаважная заслуга і старшыні сельскага Савета. Віктар Віктаравіч, які мае багаты практычны вопыт у вырашэнні пастаўленых перад сельвыканкамам задач, пастаянна каардынуе і накіроўвае ў патрэбнае рэчышча дзейнасць дэпутацкага корпуса, работу старэйшын вёсак, аказвае ім дзейную дапамогу і падтрымку. У сельскім Савеце вялікая ўвага надаецца пытанням добраўпарадкавання населеных пунктаў, месцаў баявой славы, воінскіх і грамадзянскіх пахаванняў. У мінулым годзе на работы, звязаныя з добраўпарадкаваннем, накіравана звыш 44 мільёнаў рублёў, на рамонт дарог — 40 мільёнаў. Значную падтрымку і дапамогу ў навядзенні парадку на зямлі аказваюць арганізацыі з нашага райцэнтра, з Наваполацка, якія займаюцца высечкай дрэў, кустоўя, абкосам прылеглай да вытворчых і сацыяльных аб’ектаў тэрыторый, прыдарожных палос. Штогод складаюцца каштарысы на вызначаныя віды работ па лініі службы занятасці ўпраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама. У службовыя абавязкі старшыні сельскага Савета ўваходзіць абавязковае наведванне жыхароў населеных пунктаў з перыядычнасцю не меней, чым адзін раз у месяц. Нягледзячы на тое, што некаторыя складанасці можна вырашыць пры дапамозе звычайнага тэлефоннага званка або проста на пэўны час іх адтэрмінаваць, Віктар Віктаравіч цвёрда ўпэўнены, што толькі асабісты выезд на месца і непасрэдная сустрэча з жыхарамі, няхай і па самай невялікай праблеме, у поўнай меры могуць паўплываць на хутчэйшае і прадметнае вырашэнне таго або іншага пытання. “На гэтым грунтуюцца аўтарытэт кіраўніка любога рангу і павага да яго з боку насельніцтва”, — сцвярджае старшыня сельскага Савета. Віктар Віктаравіч Катовіч — чалавек, пра якіх у народзе кажуць, што яны ад зямлі. Нарадзіўся ў вёсцы Навасельцы Германавіцкага сельсавета, скончыў Пастаўскае СПТВ. Працоўны шлях пачаў у якасці механізатара калгаса “Буравеснік” (зараз ААТ “Княж”). Атрымаўшы сярэднюю спецыяльную адукацыю ў Лужаснянскім сельскагаспадарчым саўгасе-тэхнікуме, узначаліў у родным калгасе агранамічную службу. Перад службай у войску некаторы час працаваў на пасадзе галоўнага агранома калгаса “Шлях Леніна” (зараз ААТ “Васюкі”). А з 1984 па 1986 гады з’яўляўся намеснікам старшыні па кормавытворчасці калгаса “Камінтэрн” (зараз ААТ “Буеўшчына”). Кіраўніцтва раёна бачыла выдатныя арганізатарскія здольнасці маладога і перспектыўнага спецыяліста. Таму не дзіўна, што ў хуткім часе Віктар Віктаравіч Катовіч быў абраны старшынёй Іёдскага сельскага Савета дэпутатаў. За шматгадовую добрасумленную працу ў органах мясцовага кіравання, актыўны ўдзел у грамадскім жыцці, вялікі ўклад у рэалізацыю сацыяльнай і эканамічнай палітыкі Віктар Віктаравіч Катовіч неаднаразова ўзнагароджваўся Ганаровымі граматамі Віцебскага абласнога і Шаркаўшчынскага раённага Саветаў дэпутатаў, раённага выканаўчага камітэта. Па выніках працы за 2013 год яго імя занесена на Дошку гонару лепшых працаўнікоў Шаркаўшчынскага раёна. Шостага лютага ў абласным цэнтры на цырымоніі ўзнагароджвання лаўрэатаў звання “Чалавек года Віцебшчыны-2014” Віктар Віктаравіч Катовіч быў адзначаны гэтай прэстыжнай узнагародай у намінацыі “Мясцовае кіраванне і самакіраванне”. Мы віншуем яго з такой знамянальнай падзеяй у жыцці, жадаем і надалей плённай працы на карысць Шаркаўшчынскага раёна і яго жыхароў!

Сяргей РАЙЧОНАК.